betaalwater, karpervissen Frankrijk, vissen op betaalwater, eerste keer vissen Frankrijk

Stacey’s place

Naam Water: Stacey’s place

Grote water: 1 Ha

Ligging: Net buiten het dorp St Hilaire du main (nabij Mayenne)

Bodem: Harde bodem met op enkele plekken een laag slib (aanrader om hier te vissen)

Faciliteiten: Stacaravan voor 6 personen voorzien van alle gemakken zoals Tv, oven, tosti ijzer, WC, Douche

Omgeving:  In landelijke omgeving langs een b weg midden tussen de weilanden een hele mooie rustieke omgeving.

Eigenaar: Andrew & Francesca Stacey, dit echtpaar heet u graag welkom in hun kleine paradijs.

Moeilijkheidsgraad: Makkelijk

Aantal vissers: maximaal 3 of 4 zijn toegestaan, maar max twee is aanbevolen

Hoeveelheid vis: ruim 200 karper tot 40 pond (spiegel, leder, schub), steur, snoek, baars en Zeelt

Exclusief te huur: alleen maar

Hengelsportmateriaal te huur: nee

Hengelsportmateriaal te koop: aas, voer en klein materiaal

Afstand vanaf Utrecht: circa 760 km

Foodpakket: ja 130 euro per persoon per week

Meer Extra’s: Bij aankomst staat er een welkomstpakket klaar met koffie, Thee, Melk, een flesje wijn, stokbrood en suiker

Open: Stacey’s place is het gehele jaar geopend.

Huisdieren: Honden zijn toegestaan


  • U bent te gast bij Andrew en Francsca Stacey een geweldig koppel die besloten hebben om het jachtige leven van de grote stad in Engeland in te ruilen voor het leven in klein Frans dorpje samen de kinderen. Stacey’s place is bij uitstek een plek om met de gehele familie naar toe te gaan. In ons bestand is dit het water wat het meest geboekt wordt door familie’s mede doordat er een aantal speeltoestellen en een trampoline staan. In de zomer maanden is er een zwembadje.

    Het is in onze ogen een uniek plekje waar iedereen tot rust moet kunnen komen. Zelf zijn we inmiddels al vier keer hier naar toe te gaan, voor de rust, de mooie omgeving en het werkelijk schitterende bestand aan karpers. In onze ogen zit hier het mooiste bestand aan vissen die we ooit gezien hebben. Het zijn zeker niet de grootste vissen maar wel de mooiste. en in de keren dat we geweest zijn hebben we nog geen vissen gedubbeld, we vangen steeds andere vissen. Wat wel opvalt is dat het vissen iedere keer anders is, de ene keer vangen we bijna alles op pop up’s de andere keer alleen op gewone boilies.

    De eigenaren wonen schuin tegenover het gemeentehuis en dit is dan ook de plek waar u in eerste instantie naar toe moet om de eigenaren te ontmoeten, van hieruit brengen ze u naar de accommodatie waar ze u in alle rust zullen rondleiden. Andy zal u de beste plekken aanwijzen en u kunt al uw vragen op hem afvuren.

    Tijdens u verblijf zullen ze dagelijks langs komen om te kijken of alles naar wens is en of u nog geniet, wilt u ze spreken als ze niet ter plekken zijn dan laten ze een telefoonnummer voor u achter.

    Stacey’s Place is niet alleen geschikt voor een visvakantie, maar houdt u van een hele rustige omgeving waar alleen in de ochtend de buurman langs komt rijden om naar zijn werk te gaan, en verder 1 keer per dag het gele franse wagentje van de Franse post langs komt, dan is deze rustige plek ideaal om te verblijven.

    Bij slecht weer zit u droog en de steden Laval, Le Mans zijn op rij afstand, ook het mooie maar toeristische St Mon Michel is relatief dichtbij.

    Andrew & Francesca zullen u graag behulpzaam zijn bij het vissen maar ook de nodige tips kunnen verstrekken over de omgeving.

    In het dorpje wat op een kwartiertje lopen ligt zit een bakkertje waar u uw stokbrood en dergelijke kan krijgen, en er is een bar, tabac en pizzeria. Voor uw boodschappen moet u iets verder rijden naar de plaats Ernee waar twee supermarkten liggen op circa 8 km afstand.

    U zult zich hier zeker snel thuis voelen.


  • 775 euro per week, u betaald hier 50% binnen drie weken na boeking en 50% wordt cash betaald bij aankomst.

    Bedden hebben kussens, kussenslopen en onderlakens, tevens zijn er 3 handdoeken per boeking beschikbaar en 1 theedoek.

    Bij aankomst wordt er 100 Euro borg gevraagd, bij het uitchecken als alles goed wordt bevonden krijgt uw deze borg terug.

    In alle gevallen start het verblijf vanaf 14.00 uur en op de dag van vertrek dient u om 10.00 uur weer vertrokken te zijn.

    Weekend en/of midweek mogelijk op aanvraag.

    Wanneer u aas besteld of besteld heeft dient dit cash betaald te worden evenals de voerboot en de eventuele maaltijd service.

    U dient zelf voor een annuleringsverzekering en reisverzekering te zorgen.

    •        Geen gevlochten lijn
    •        Alleen Micro-weerhaken
    •        Geen gebogen haken
    •        Geen pinda’s, tijgers etc.
    •        Hoofdlijn minimum 15 pond trekkracht
    •        Geen Shelf-Life Bait
    •        Diefstal van vis is verboden, er wordt gelijk aangifte gedaan
    •        Grote Onthaakmat
    •        Gebruik Klinik of soortgelijke desinfectie materiaal waar nodig
    •        Geen vastlood
    •        Veilig rigs alsjeblieft, denk aan welzijn van de vis te allen tijde
    •        Fatsoenlijk gedrag wordt verwacht en te aller tijde vereist
    •        Op de dag van vertrek is de vertrek tijd 10 uur
    •        Gelieve correct afvoeren van afval
    •        Hengels nooit in het water laten als u weggaat – (geen uitzonderingen)
    •        Geen Gevlochten hoofd lijn
    •        Ruim u visplek op voor het vertrek
    •        Geen Leadcore is toegestaan
    •        Regels en voorwaarden zijn voor de veiligheid en het plezier van de vissers en het welzijn van de vis.
    •        Het welzijn van onze karpers is van het grootste belang
    •        Hieronder zijn een paar richtlijnen waaraan al onze gasten zich moeten houden
    •        Houd altijd uw schepnet binnen het bereik van waar u aan het vissen bent
    •        Is de vis gevangen, zorg ervoor dat de vinnen plat zijn gevouwen
    •        Vinnen zijn kwetsbaar en eenmaal gevangen en in het net kunnen ze gemakkelijk worden gebroken, dit beschadigd de vis voor het leven.
    •        Gebruik altijd een van de onthaakmat die op een vlak, schaduwrijk, zacht, grasveld ligt en waar mogelijk uit de buurt van rotsen en de waterkant.
    •        Het plaatsen van vis direct op de harde oever kan leiden tot ernstige externe en interne verwondingen en het verwijdert de beschermende slijmlaag waardoor de vis het risico loopt op infectie bij de terugkeer in het meer.
    •        Zorg dat u altijd een emmer water (van het meer) langs de kant klaar heeft staan.
    •        Wij verzorgen de weegsling, die altijd moet nat worden gemaakt vóór het wegen van een vis. Laat nooit een vis op de onthaakmat alleen en onbeheerd achter.
    •        Verwijder de haak z.s.m. uit de karperbek en behandel met antiseptische (bijv. Klinik) waar nodig.

    Het maken van foto’s:

    •        Ondersteun de karper met beide handen
    •        Laat de karper nooit op zijn buik rusten
    •        Hou de karper boven de mat terwijl u op uw knieën zit
    •        Als de vis dreigt te vallen, wieg hem naar je lichaam om vallen te voorkomen – je kan vies worden, maar het zal dodelijk letsel voorkomen
    •        Gebruik altijd de onthaakmat om de vis terug te zetten
    •        Verwijder altijd sieraden voor u met de vis op de foto gaat

  • Oktober 2012

    We komen rond 4 uur in de middag aan bij het huis van Andy, het weerzien is heerlijk en hartelijk. Na de koffie gaan we naar het water, alles ligt er piccobello bij. Het gras is gemaaid en de staat van onderhoud is top. Het watertje van circa 1 Ha doet mij glimlachen. Vandaag gaan we niet vissen, er gaat alleen een kg of drie boillies in.
    We zijn vroeg naar bed gegaan, ik heb zelfs match of the day niet gehaald vanavond, reizen maakt moe.
    Vroeg naar bed is vroeg weer wakker zou je zeggen, maar in dit geval gaat dat niet op, heeft vast te maken met het heerlijke bed wat in de caravan staat. We zijn pas om half tien wakker en zien dat het buiten heerlijk weer is en het zonnetje is er al. We drinken buiten koffie, en ontbijten ook buiten.Er moet nieuwe lijn op de molens gespoeld worden, eerst gaat de oude lijn eraf en dan de nieuwe er op. Pas rond twaalf uur beginnen we te vissen, single hookbait in eerste instantie, dit levert een mooi klein zeeltje op. Er wordt nog eens vier kilo voer te water gelaten om het haakaas te ondersteunen.
    Ik maak een mooi voertje om bij te voeren, 2 ons 50/50 mix, 1 kilo gemalen babycorn, een ons of 4 kleine pellets, wat hele boilies en een aantal gecruste boilies, hier gaat een sausje overheen van een flink scheut oestersaus en een flinke scheut vissaus gemaakt van garnalen.
    De boel wordt nog even aangemaakt met wat water totdat het een mooie stevige brij is.
    Op zondag gebeurt er helemaal niets, het is stil en het blijft, heel af en toe een piepje, zo gaat de dag voorbij, de hengels gaan aan de kant morgen is het maandag en dan zullen we de zoete boilies inruilen voor onze eigen boilie een lekkere vismeelbol met een liverlabel eroverheen, als er ergens vis zit en we zetten deze bol in dan vangen we.
    En zo ook hier, het begint in de avond rond 19 uur, hengel 1 gaat af gevolgd binnen de minuut door hengel twee. We hebben een schub van bijna 9 pond (Rene) en een spiegel van 20 pond precies (jolanda). Een uur later volgt er nog een spiegeltje van 5 pond (werkelijk een plaatje van een vis).
    Hierna is het klaar, rond middernacht gaan de hengels uit het water.
    Op Dinsdag staan we rond 8 uur aan de waterkant, Jolanda net iets eerder dan ik en binnen een half uur heb ik een schubkarper van 20 pond op de kant, een hele mooie sterke vis. Een uur later is Jolanda weer aan de beurt even nadat ze al een vis gelost heeft, is het resultaat een spiegel van ruim 8 pond.

     

    Hierna stopt het azen weer, en gaat het leven op het franse platteland weer verder of er niets gebeurt is, aan de overkant van het meer zien we een eekhoorn door het gras gaan, de boer in de weilanden erachter haalt zijn koeien weer naar binnen en het hoogtepunt van de dag hier op het platteland is de dagelijkse ronde door het gele autootje van la poste. Voor de rest heerst er rust om ons heen.
    In de avond wordt het vanaf 19.45 uur weer even druk, er gaan twee hengels tegelijk af, net als de vissen op de foto zijn gezet en weer zwemmen gaat de derde hengel af. De gewichten van de vissen zijn niet zwaar, de zwaarste van deze drie is een korte maar hoge spiegel, als deze vis toch eens tot wasdom kan komen, deze vis heeft zoveel potentie.
    We vissen voornamelijk kort onder de kanten, in het midden op het diepste punt is het meer toch al gauw vier meter diep.
    De hengels gaan uit het water rond middernacht om op woensdagochtend weer te water te gaan rond een uur of acht in de morgen.
    De Woensdag vangsten zijn rond hetzelfde tijden als op de andere dagen, alleen zijn het er vandaag minder, er komt in de morgen een spiegel op de kant van 10 pond en in de avond een visje van 8 pond, wel maak ik een partij voer aan zoals eerder al beschreven, nu gaat er echter ook een lekkere scheut leverconcentraat van het beste soort door. Ik voer hiermee niet alle steken aan maar kies er twee uit die hier voor in aanmerking komen, overdag vissen we niet vandaag we gaan vandaag naar onze gastheer en gastvrouw toe en moeten wat boodschappen doen.
    Het verhaal wordt weer opgepikt op donderdagochtend, vandaag gaan we wederom weg, later meer hierover. We hebben de wekker om kwart voor acht gezet, en zodra de wekker afloopt ga ik naar het water om de hengels van aas te voorzien, ik pak de emmer met voer en strooi op 1 van de stekken lekker wat voer rond en ga achter de hengel zitten die met een slappe lijn het water in loopt naar de plek waar het voer ligt en waar een haakaasje bij ligt. Binnen 5 minuten bruist de plek, er zit duidelijk vis op het aas, vervolgens zie ik mijn lijn zeker 20 keer strak trekken zonder dat er een piep volgt of dat de vis zich haakt, ook hier is de vis waarschijnlijk al heel voorzichtig met grote voerplekken.
    Om 9 uur gaan de hengels er weer uit, we gaan een water bezoeken waarvan de eigenaar graag op www.fransekarpers.nl wil komen, er schijnt grote vis rond te zwemmen en het water heeft ook hele leuke afmetingen.
    Aangekomen op het water worden we hartelijk ontvangen, en worden rondgeleid, het water is al ruim 8 jaar in handen van de huidige eigenaar en hij heeft een verrassing voor ons, juist voordat we kwamen heeft 1 van de gasten een van de topvissen gevangen en hij heeft de vis even voor ons gezakt. De vis is groot, en dan bedoel ik echt groot, een karper van 27 kilo ligt op de mat en er wordt bij verteld dat dit niet de grootste vis is die rond zwemt, de topper is 29 kilo en hopelijk wordt volgend jaar de 30 kilo grens overschreden.
    Als we weer terug zijn gaan de hengels er weer in, het zonnetje schijnt en dat is heerlijk na alle regen van gisteren, ik wil een vis vangen buiten de aasperiodes en ga weer 2 hengels van voer voorzien uit het emmertje.
    Een derde hengel gaat op verzoek van Jolanda naar een andere plek, en binnen een paar minuten zit de vis op het aas, en dat gaat er een hengel af welke niet op een aangevoerde stek ligt, en aan de hengel te zien en het rode hoofd van jolanda is dit duidelijk een zwaardere vis, totdat de lijn breekt, en er een vloek uit haar mond komt. Dit is de eerste keer dat deze lijn ons in de steek laat zonder dat er sprake is van een opstakel, maar mogelijk is de lijn al beschadigd geweest. Lang kunnen we niet treuren want de volgende hengel loopt af, een heel klein maar o zo mooi spiegeltje is ons deel en dat rond 14 uur in de middag, het is gelukt om de aastijden te doorbreken.
    Later zit ik in het gras bij een andere aangevoerde hengel met mijn eigen mengsel, ik zie de vis vol vertrouwen azen, helemaal verticaal, maar de d-rig met pop up wordt niet gepakt.
    De eerste hengel die afgaat is de hengel die ver weg ligt en er komt om 20.30 een mooie maar boze schub uit het water en op de foto die aan alle kanten onze boilie uitpoept.
    Op vrijdag moeten we wederom op werkbezoek naar een ander water, maar niet voordat we een paar vissen hebben gevangen rond het middag uur, tevens wordt de steur verspeeld, materiaalpech. De triggalink (onderlijn materiaal dat ik voor het eerst gebruik) breekt af terwijl de trekkracht toch 20 lb is. Niet goed, voor het eerst met dit materiaal vissen en terwijl de vis lijn kan nemen en ook neemt breekt ie gewoon, terwijl de steur verleden jaar is uitgezet op 21 pond. Dit mag niet gebeuren en if ik de triggalink nog eens ga inzetten betwijfel ik.

     

    Jolanda vangt een schub van 5,1 kg en ik weet een karper te vangen die in de volksmond ook wel gosht wordt genoemd. Hij is lichter dan een schubkarper en heeft een paar strepen over zijn kop die te vergelijken zijn met slangenhuid, de vis wordt dan ook snake gedoopt en is nog niet eerder gevangen.
    Het slotakkoord s weer voor Jolanda, ze weet de zwaarste vis van de week te vangen, een schitterende schubkarper van 10,6 kg.
    We hebben samen 15 karpers gevangen, niet in de nacht gevist en we zijn ook een aantal dagdelen met andere zaken bezig geweest. We hebben ieder met twee hengels gevist, hadden we met meer hengels gevist, en meer gevist hadden we veel meel kunnen vervangen, maar na 10 dagen op de rivier was dit gewoon heerlijk zo.
    Dit was onze vierde keer op stacey’s place, door de faciliteiten, de ligging, de rust en de werkelijk fantastisch mooie vissen is dit toch onze favoriete plek met verruit het mooiste bestand wat we ooit op een water hebben gezien. Voor echt grote vis moet je hier niet heen gaan, maar als je van plaatjes van vissen houdt (en volgens ons gaat het niet om gewicht maar om de beleving) in een heerlijke omgeving dan is dit voor ons de top.
    En we weten nu al dat er nog een vijfde en zesde keer gaat komen dat we hier zullen vissen.

    Pasen 2012

    Een korte sessie gaat dit worden, maar of dit ook een kort verslag gaat worden?
    Het is best wel bijzonder, ik flik het voor het derde jaar achter elkaar, juist gestart bij een nieuwe baas en binnen twee weken al naar Frankrijk.
    Deze keer na 4 dagen werken al, en we gaan ook voor 4 dagen.
    We vertrekken op Vrijdag en gaan terug op Maandag, een beetje gek zijn we wel.
    Op donderdag heb ik nog avonddienst en moet werken tot 22 uur, een uurtje later ben ik thuis om een half uur later het bed in te kruipen om vervolgens 3 uur later weer op te staan.
    Ik kruip in mijn bed en besef dat ik nog helemaal geen gevoel heb bij dit tripje, normaal gaan we weg en heb ik al een idee over hoe ik het ga aanpakken, maar deze keer dus niet.
    Hierdoor merk ik dat ik onrustig lig te draaien en maar moeilijk in slaap kan komen.

    En toch, ik ben er al uit voordat de wekker afloopt, Jolanda is al benee en heeft de auto al geladen, broodjes gesmeerd, er wordt een kop koffie gedronken en een thermoskan gemaakt voor onderweg.
    Ik ben bang dat ik deze nodig zal hebben de komende uren.
    Het tankje moet nog gevuld worden, dit doen we bij Hazeldonk, hmm dure hobby dat vissen, is het niet het aas dan is het wel de diesel die ons een poot uitdraait.
    Na deze eerste stop wil ik eigenlijk de eerste paar honderd kilometer niet stoppen, helaas moeten we midden in de nacht toch vol in de remmen, er is een ongeluk gebeurt ongeveer 500 meter voor ons, de hulpdiensten rijden af en aan.
    En wij moeten wachten, voor ons is het wachten lastig, maar voor de betrokkenen is het vervelend, ik hoop maar dat er niemand zwaar gewond geraakt is of erger.
    Na een goed halfuur komen we langzaam in beweging en rijden we langs de ravage, 2 personenauto’s liggen op de kop en van 1 kan je zien hoe ver hij over zijn dak is geschoven, ook 2 vrachtwagens staan met schade, gelukkig zijn de slachtoffers er al uit en is er geen auto open geknipt. volgens Jolanda valt het dus wel mee.

    Als we weer willen stoppen bij een parkeerplaats ergens tussen Lille en Parijs in, draaien we in plaats van de parkeerplaats op de tolweg af, en met ons de auto voor ons en achter ons. Even later draaien we alle drie weer de tolweg op, alleen wij kunnen de humor er van in zien.

    Ter hoogte van Parijs duiken we de file in, het is druk ook op Vrijdagmorgen rond tien uur. De rest van de reis loopt voorspoedig, totdat we bij Laval de tol moeten afrekenen.
    Naast de 13 Euri die we moesten betalen voor Lille naar Parijs, mogen we nu 52 euro betalen, zijn die fransen nou helemaal gek geworden?
    Deze regio doen we nooit meer over Parijs!
    Het laatste stuk staat in het teken van slaap, ik ben moe en wil graag pitten, dit is over wanneer we Andy en Francesca weerzien samen met het jongste lid van het gezin. George is 5 weken oud, natuurlijk hebben we een cadeau voor George bij ons samen met wat Nederlandse kaas.
    We drinken een kop koffie en Andy laat zijn huis zien, er is nog veel te doen, maar het huis is echt enorm groot.
    Na deze rondeleiding gaan we naar het water, het ligt er mooi bij en ik draag gelijk alle spullen die met vissen te maken heeft naar de waterkant waar ik start met de hengels opbouwen.
    Ja en dan komt de tactiek om de hoek kijken, iets waar ik nog niet over had nagedacht, ik besluit om op alle 4 de hengels iets anders te bouwen.
    Er gaat een hengel in met wartellood en lange onderlijn, er gaat een hengel in met extreem korte onderlijn en wartellood en deze beide varianten doe ik ook met inlinelood.
    De bodem is hier extreem zacht en je lood zakt een end in de blubber, na elke worp moet je het lood uit de blubber trekken soms met enorm veel kracht.
    Ik kies er dus voor om elke hengel te be-azen met een boilie en pop up of een drijvend namaak maisje zonder een loodje op de onderlijn of hair te doen om de boel uit te balanceren, het gewicht van de haak moet hiervoor zorgen.
    Er gaan een paar handjes boilies te water naar elke stek.
    Eigenlijk verwacht ik niets van de extreem korte onderlijnen dit vanwege de zojuist genoemde dikke laag slip.
    Groot is dan ook de verbazing als ik na een uur de eerste aanbeet krijg op de hengel met wartellood en een onderlijn van nauwelijks 8 cm.
    De vis wordt keurig geland en gaat op de foto, het gewicht doet er niet toe, missie is geslaagd, eerste Frankrijktrip dit jaar en binnen een uur vis op de kant.
    We eten wat aan de waterkant en drinken nog wat en Andy komt nog even kijken of alles goed is.
    Ik ga een rondje maken om links en rechts wat te voeren, ik heb 10 kg bollen bij me allen van TTB baits, 5 kg The smell en 5 kg fiber ice, en verder heb ik een potje pop ups in mijn tas gedaan met allerlei kleuren en een mix van flavours want dat krijg je nu eenmaal als je alle smaken in een potje stopt.
    Ook heb ik nog een kilo kleine palletjes bij me ter ondersteuning van de bollen, in de caravan staat nog een blik mais van 3 kg, die gaat er ook maar aan met toestemming van Andy.
    We liggen doodmoe om kwart over negen in bed, om pas weer de volgende ochtend wakker te worden rond een uur of acht.
    De koffie wordt langs de waterkant genuttigd en er wordt nu door onze zoon Tim die als niet visser mee is gegaan een rondje gemaakt om te voeren, hoezo relaxt, een vissessie met een privé voerder.
    Als Jola met Tim weg is om wat proviand in te slaan krijg ik bezoek van Andy, zijn Pa en Ma en zijn zoon, ze zijn getuige van een vis op inline lood op wederom een belachelijke korte onderlijn.
    Het is een mooie spiegel, die niet veel sport geeft, de vis zit vol met kuit en tikt ruim 22 pond aan op de unster.
    De vader van Andy maakt een paar foto’s en je ziet Andy genieten van het feit dat zijn gasten vis vangen. Ik vis door tot 23.00 uur zonder ook nog maar een teken van leven te horen of te zien, het is compleet stil gevallen na de lunch op het moment dat ook de zon ons in de steek liet, waar je voorheen nog vis zag azen en draaien is het nu compleet stil.

     

    Om 7 uur op zondag ben ik weer terug aan de waterkant, het is tijd voor iets nieuws, een in lever gesoakte pop up over een bed van maïs moet het doen, er wordt weer het nodige bijgevoerd op en rond de stekken met en/of zonder de voerboot.
    De kleuren van de opkomende zon zijn weergaloos mooi en het enige wat je hoort naast de verschillende vogels is het klikken van de fotocamera.
    We genieten met volle teugen, in de middag staat een bezoek aan Le Petite Martiniere gepland waar kennis Frank zit te vissen en we willen de eigenaars Marc en Nikki even een goede knuffel geven.
    Maar eerst vissen we, het zit even tegen, we krijgen wat runs maar om de 1 of andere reden lossen we de karpers net voor kant, op eentje na dan een heel mooi klein Schubje met werkelijk volle rode vinnetjes weet Jolanda toch op de kant te krijgen.
    Ook komt de steur op bezoek, maar deze springt op de lijn van de andere hengel, zwemt er onder door en gaat weer terug…. ik ben duidelijk in de problemen een steur die 2 lijnen op sleeptouw neemt dus er zit niets anders op om de slip dicht te draaien waardoor uiteindelijk de lijn knapt en ik kan de steur op mijn buik schrijven, jammer, want ik was er 2 jaar geleden bij dat hij werd uitgezet op 21 pond en ik had hem graag even willen showen voor het oog van de camera.

    Net nadat ik de vis verspeeld heb komt Rob van Les Barons ons even begroeten middels een bliksembezoek, het is echt een mooie portret deze man.

    Rond 14 uur gaan de hengels op de kant en gaan we op bezoek bij Le Petite alwaar we hartelijk worden ontvangen met een kop koffie. Na de koffie lopen we naar de waterkant waar we Frank ontmoeten samen met twee vrienden. Frank heeft een partij voer bij zich waar je u tegen zegt en hij is op jacht naar de topvis van het water, Frank heeft hem al eens gehaakt en ik ook maar beide hebben hem helaas niet kunnen landen.
    In de eerste 24 uur is van 1 van Frank zijn vismaten het PB hier al gesneuveld, het is voor beide mannen de eerste Frankrijk reis en hopen zo hun PB te kunnen scherp stellen.
    Frank en ik wisselen een beetje van gedachte over hoe en waar hij de topvis kan verwachten en we zijn het eens over de plek,ik hoop dat de steuren geen roet in het eten gooien en de lijn verplaatsen, toplood hielp hier verleden jaar in ieder geval niet om dit tegen te gaan bij mij. Ik opper voor Frank om een slider te gebruiken en de hengels hoog te zetten.

    Na dit bezoek gaan we terug naar Stacey’s Place, als de hengels er weer inliggen en ik een schub sta te drillen gaat de volgende hengel af, net als de schub op de mat ligt is ook de spiegel van Jolanda klaar om geschept te worden.

    En zo heeft Tim er weer een taak bij, professioneel maakt hij een paar foto’s van toch een uniek moment. Helaas zijn Andy en Fransesca net te laat om dit te kunnen aanschouwen, de vissen zijn net terug gezet als ze het terrein op komen lopen.

    Maar dan gaat het even los, ik gooi de hengel in (met de pop up) en binnen twee minuten gaat deze af, karper!
    De vis gaat op de foto en wordt teruggezet en ik gooi weer opnieuw in, wederom een run binnen twee minuten, helaas schiet deze vis los.
    Maar niet getreurd, 3 minuten nadat de hengel op zijn plek ligt gaat hij deze keer heel twijfelachtig af, en hoppa… zeelt deze keer.

    Andy is enorm blij met wat hij allemaal ziet, hij wist van het bestaan van 1 zeelt maar dat was niet deze en aangezien we hem ook een foto kunnen voorzetten van een kleine karper is de conclusie dat het water van Andy ook zorgt voor natuurlijke aanwas.

    Maar goed, ik heb inmiddels weer ingegooid en ja hoor het herhaalt zich, deze keer na vijf minuten, zelfde hengel zelfde pop up andere karper.

    Na deze is het feest dan ook voorbij, het begint te regenen en het koelt hard af, zo hard dat het plezier in mijn shelter er minder door wordt en om 21 uur hou ik het voor gezien.
    Morgenochtend gaan we weer naar huis, helaas!
    De ochtend begint om 7 uur, toch nog even proberen en ja hoor om 8 uur heb ik de afscheidsvis te pakken, een spiegeltje die onder het eigen kantje gehaakt wordt en voor de kant me even leuk weet bezig te houden.

    De terugreis verloopt voorspoedig en een stuk goedkoper, we rijden over Rouen/Amiens/Lille en dit scheelt in tijd helemaal niets maar is wel 20 euro goedkoper!

    Het was kort, te kort, maar we hebben genoten van de rust, de vogels, de eenden van Andy (2 stuks die niet meer vliegen en onafscheidelijk zijn en het hele weekend gezellig om ons heen hebben gezeten zonder lastig te zijn). De bokken, waarvan eentje regelmatig een uitstapje maakt en ook even komt kijken, de kippen, de koeien en paarden in de omliggende weilanden.

    Kortom rust, en Andy en Franseca kwamen regelmatig even polshoogte nemen, kijken of alles naar wens is en goed gaat.
    Andy deed zelfs aan nazorg want toen we thuis waren ging de telefoon, hij wilde weten of we veilig waren thuis gekomen!

    De watertemperatuur was krap twaalf graden, de grote vissen die hebben we niet op de kant gehad, dat is iets voor de volgende keer.

    Verslag 2011

    De wekker loopt af om 2 uur we gaan naar Frankrijk naar een water dat Staceys Place heet.
    Voordat we gaan pakken we nog een douche en natuurlijk nog een paar bakken koffie.
    Om 3.30 rijden we uit Woerden weg op naar het onbekende watertje waar een voor ons bekende vissoort rondzwemt die allemaal gevangen willen worden…..
    We gaan naar de Loirestreek en de regio heet Mayenne en Stacey’s place ligt tussen Mayenne en Laval in.
    “We” zijn Jolanda en Rene en zien er naar uit om te vissen op een onbekend water.
    Rond twaalf uur en een groot aantal bekers koffie later zijn we vlakbij maar we gaan eerst even langs bij een paar Engelse vrienden die ook een water beheren waar we eerder geweest zijn.
    We hebben een missie, ze zijn verzot op Nederlandse frikadellen, Nederlandse Mayo en spruitjes (kennen ze daar niet). Nadat we bij een bakkie koffie even hebben bijgepraat vertrekken we naar onze eindbestemming een kleine 20 minuten hiervandaan.
    Aangekomen bij Stacey’s place worden we warm welkom geheten door Andy Stacey en mogen we kiezen tussen koffie en thee. Na zoveel koffie kiezen we voor een kop echte Engelse thee.
    Na de thee krijgen we een rondleiding van Andrew en mogen we een plekje kiezen waar we de tent willen opzetten.
    Andrew verteld ons heel veel over het water en wij vragen honderd uit, hij biedt ons zelfs aan om ons te helpen met het opzetten van onze bivvy en shelter, maar dit is een klusje wat we zelf doen al zegt het heel veel over de gastvrijheid en de gastheer.
    Rond zes uur gaan we eten, Andy heeft spaghetti gemaakt voor ons en krijgen dit geserveerd met een biertje en een wijntje. Natuurlijk hebben we voordat we zelf gingen eten de vissen al gevoerd met een aantrekkelijke partij kwaliteits bollen. We besluiten om na het eten nog even te gaan vissen, binnen het halve uur heeft Jolanda haar eerste visje op de mat en deze wordt opgevolgd door een werkelijk heel mooie rijen.
    Beide vissen zijn rond de tien pond en ik verspeel mijn eerste visje, ik krijg een dejavu met een vorig visavontuur, gelukkig weet ik even later ook mijn eerste 10 pondertje te vangen, het valt op dat deze vissen zeer sterk zijn en het lijkt er op dat onze bol in de smaak valt.
    Rond tien uur gaat bij ons beide het licht uit en besluiten we om lekker te gaan slapen zonder dat de hengels in het water liggen.

    Maandag

    We worden rond acht uur wakker en gooien onze hengels uit en maken een bak koffie, om kwart over negen roept Andrew ons voor het ontbijt, we laten ons deze week lekker verwennen aan de waterkant, geen boodschappen doen, geen gekook dat laten we aan Andrew over.
    Andrew heeft een echt Engels ontbijt voor ons gemaakt met witte bonnen in tomatensaus, bacon en gebakken ei met daarbij de aantekening dat hij de eieren deze morgen uit de kippenren gehaald heeft. We genieten met volle teugen van het ontbijt en nemen uitgebreid de tijd om het op te eten, we zitten inmiddels al in een vakantie ritme en passen onze snelheid aan op het leven om ons heen.
    Na het eten gaan we vissen en over Jolan kunnen we heel kort zijn, helemaal niets deze dag.
    Ik weet in de loop van de dag 2 vissen te landen, beide schubs, de eerste van 11 pond en de tweede is dertien pond. Verder verspeel ik twee grote vissen waarvan de eerste van een echt groot kaliber is (Andy staat op dat moment bij ons en denkt dat zijn topvissen nog groter zijn dan hij verwacht had). Bij vis 1 heb ik lijnbreuk iets wat nog nooit is voorgekomen met de lijn die ik gebruik.
    Bij vis twee is mijn onderlijn doormidden (mogelijk een grote snoek die hem heeft doorgebeten). We stoppen met vissen om te genieten van de Engelse curry die Andrew heeft gemaakt, man man wat is dat spul lekker!
    Na het eten vissen we nog even, echter zonder resultaat en om 23 uur besluiten we om de hengels in te draaien en lekker te gaan slapen.

    Dinsdag

    We zitten rond half acht achter onze hengels en we weten nog niet wat de dag ons culinair en op visgebied zal brengen maar we zullen vandaag plezier hebben.
    Ik vang overdag twee vissen een spiegel en een schub beide van 11 pond en op een snowman, onze eigen boillie met een roze squid octopus popup.
    Jolanda weet een schub van 14 pond te vangen, deze vis wordt duidelijk voor de eerste keer gehaakt en springt als ie in het net zit er weer uit, hoezo veel energie!
    Rond 17 uur gebeurt het ik krijg een run en voel dat er een meer dan gemiddelde vis aan de lijn zit maar wederom verspeel ik hem op dezelfde plek als waar gisteren mijn lijn brak, de vis duikt gelijk naar deze plek toe en deze keer zit ik vast in iets wat zich onder de waterspiegel bevind. Ik krijg de lijn met geen mogelijkheid los maar durf ook niet al te veel druk te zetten want mogelijk zit de vis er nog aan.
    Jolanda besluit om te lopen en in de roeiboot te stappen om op de plaats delict te gaan kijken of ze de boel los kan krijgen en mogelijk de vis kan bevrijden.
    Daar aangekomen weet ze met heel veel moeite de lijn los te krijgen, de karper is al lang gevlogen of moet ik schrijven gezwommen…
    Jolanda kijkt nog even of ze de obstakels kan loskrijgen en mogelijk kan verwijderen, ze weet een aantal takken los te krijgen en maar bij de vierde tak gaat het mis, ze trekt heel erg hard en de tak breekt met een onderwater krak af met als gevolg dat de boot overhelt van de ene naar de andere kant en ze haar evenwicht verliest en ze kort gezegd in het water dondert.
    Andy die aan de overkant toekijkt, krijgt van schrik zowat een hartaanval en sprint gelijk naar onze kant, ik gier het uit van het lachen, de tranen lopen over mijn wangen maar ben wel zo helder om het fototoestel te pakken en een paar kiekjes te schieten.
    Het duurt even voordat Jolanda beseft wat er gebeurt is en als Andy bij ons aankomt is ze rustig het bodemprofiel n het onderzoeken en haalt ze nog wat takken los.
    Andrew is intussen volkomen verbaasd dat ze daar zo lekker rond dobbert en constateert dat ze volkomen in haar element is en snapt er werkelijk helemaal niets van.
    Nadat ze twintig minuten heeft rondgedobberd besluit ze dat het genoeg geweest is en haalt ze de boot en de peddels op om deze vervolgens aan een touw mee te nemen.
    Natuurlijk gaat ze gelijk onder de douche en neem ik schone kleren voor haar mee, na het douchen schenkt Andrew nog steeds vol ongeloof haar een lekker glas wijn in.
    Na het eten hebben we niet meer gevist, we hebben met onze gastheer lekker zitten borrelen en allerlei wetenswaardigheden uitgewisseld over het leven in Frankrijk en de verschillen in levensstijl in beide landen.
    Ook heeft Andrew ons deelgenoot gemaakt van de problemen die hij ondervonden heeft bij het opstarten van een leven in Frankrijk, kortom het was een reuze gezellige avond met een hoop lol.

    Woensdag
    Ik stap rond vijf uur uit mijn slaapzak, het is nog donker als ik mijn hengels uitgooi en daarna maak ik een lekkere mok koffie voor mezelf.
    Jolanda slaapt na haar Olympisch zwemrecord nog even lekker door en ik geniet van het wakker worden van de natuur en het opkomen van de zon.
    Bij het eerste daglicht besluit ik bij de boom/kantstek bij te voeren met pellets en maïs die ik van Andrew heb gehad. Om acht uur komt Jolanda naast me zitten om te vissen en maak ik nog een lekkere bak koffie en we vissen samen nog een uurtje door voor we aan het ontbijt gaan (ik kies weer voor toast met een gebakken ei en natuurlijk bacon), Jolanda constateert dat ze overal spierpijn heeft, ik heb geen flauw idee hoe dat nu toch kan.
    Jolanda heeft even behoefte aan iets anders en gaat gezellig met Andrew mee om een paar boodschappen te doen, ik ga lekker door met vissen.
    Als ze weer naast me komt zitten besluit ze om met maïs op de hair te gaan vissen en vangt ze twee vissen van rond de tien pond binnen het uur, daarna valt het weer stil.
    Als ze halverwege de middag haar aas wil controleren duikt er een snoek tijdens het indraaien op het aas en bijt een paar seconden later haar onderlijn door.
    Een half uur later krijg ik een goeie run en voel een leuke vis aan de andere kant van de lijn, wijs geworden van de eerdere problemen op deze stek probeer ik mijn hengels zo hoog mogelijk te houden in de hoop dat ik de vis zo uit de obstakels kan houden. Helaas lukt me dit niet een ook het nieuwe draad wat ik eerder op de molen heb gespoeld breekt. Van nijd gooi ik onder het slaan van wat minder nette woorden mijn hengel op de kant.
    Drie runs op deze stek van een meer dan gemiddelde vis en 1 keer vast en 2 keer de lijn gebroken is ook voor deze geboren optimist iets te veel van het goede.
    Ik wil echter wel op deze stek blijven vissen en we besluiten dan ook om deze stek morgen te bevissen vanaf de overkant.

    Voor vandaag besluit ik deze plek met rust te laten en elders te vissen waar ik geen grote vis verwacht.
    Ik weet als pleister op de wonde nog een spiegeltje te vangen van rond de 11 pond die wederom goed partij geeft.
    Tegen 23 uur vang ik nog een heel klein spiegeltje op maïs onder de eigen kant en we besluiten hierna lekker te gaan slapen.

     

    Donderdag

    We beginnen de dag met het verhuizen van onze spullen naar de overkant en voeren een aantal stekken goed aan om vervolgens te genieten van het ontbijt wat Andrew  voor ons heeft gemaakt, ja ja ik wilde weer bacon met ei en toast dat wordt nog afkicken als we eenmaal weer thuis zijn.
    Hierna start het vissen vanaf de andere kant van het meer, (je huurt dit meer exclusief dus je mag zelf bepalen waar je gaat zitten) we genieten van het hernieuwde uitzicht en het leven op en om het water heen en na een uur krijg ik een run van de plek waar ik eerder vis verspeeld heb, het is een mooi gevecht en het lijkt er op dat je vanaf deze kant de vis beter kan drillen omdat er meer diep water voor ons ligt waardoor de vis langer diep kan blijven. Tegen de tijd dat de vis zijn koppie boven heeft is zijn energie kwijt en hij is dan ook schepklaar.
    Hierdoor is de vis op de kant ook rustiger en is het makkelijker om wat foto’s te maken. Ergens in de middag wanneer het 27 graden is (hallo het is begin September) krijg ik een mooie klassieke run, deze vis weet wat vechten is en gaat de strijd met mij aan, uiteindelijk weet ik de strijd in mijn voordeel te beslechten en ligt er een mooie schub met een enorme staart in mijn net. Er worden wat foto’s gemaakt en we wegen de vis, het gewicht valt ons alle drie tegen als blijkt dat de vis precies 20 pond weegt, we dachten alle drie dat ie tussen de 24 en 28 pond zou wegen.
    Nadat we de vis hebben terug gezet gaan we een emmer water aan de weegschaal hangen en deze ook aan de weegschaal van Andrew hangen om daarna tot de conclusie te komen dat ook hier de weegschaal niet liegt.
    In de avond is het heel stil op het water, de stilste tot nu toe, nergens wordt er gesprongen, of geaasd. Toch weet ook Jolanda nog haar visje te vangen in het donker. Ze weet een mooie lange schub van 12 pond aan de haak te slaan en verspeeld een spiegeltje die vals gehaakt was.
    Hierna besluiten we te stoppen voor vandaag en nemen we nog een afzakkertje voordat we gaan slapen.

    Vrijdag

    We zitten om tien over zeven achter onze hengels en om half acht heb ik een run, helaas heb ik materiaalpech en zit mijn lijn niet goed bij de molen, terwijl ik de hengel vast houd en de lijn alle kanten zie opgaan en regelmatig zie slap hangen probeert Jolanda het materiaal pech te verhelpen, dit lukt uiteindelijk na een lange vijf minuten en terwijl ik de vis begin te drillen die werkelijk niet weet wat hem nu overkomt pakt Jolanda het schepnet. Als de vis bijna in het net is schiet hij alsnog los.
    Werkelijk waar, zoveel pech (of noem het onkunde) heb ik niet meer meegemaakt sinds begin 2009 toen alles wat ik ondernam gedoemd was te mislukken.
    Maar ook hier hebben we heel veel plezier om, en dat is toch waar het omgaat.
    De rest van de dag is het tegen de 30 graden en staat de dag in het teken van bezoek, zo komt een goede vriend van Andy langs met zijn vrouw om te zien hoe het gaat. De naam van de vriend is Rob en Rob heeft ook een eigen meer (les burons) en daarnaast is ie zo gek als een deur en enorm druk, deze man heeft wel heel erg veel adhd in zijn lijf zitten, maar het is enorm gezellig.
    In de middag komen Mark en Nikki langs (van la petite martiniere) langs om te zien hoe het gaat.en het gegaan is. We hebben met zijn allen een paar gezellig uurtjes en we nemen later dan ook afscheid van ze met een afspraak voor carp 2011 dan zijn ze allen onze gast.
    Jolanda weet tijdens het bezoek ook nog een vis te vangen en zo hebben we samen uiteindelijk 18 vissen gevangen die we eerlijk verdeeld in 9 voor Jolanda en 9 voor mij.

    Zaterdag

    Dit is de dag van het afscheid, dit zal ons zwaar vallen, maar ook Andrew geeft aan dat hij en zijn honden de rest van de dag in een dipje zullen zitten. We hebben voor Andrew nog een lekkere fles Whisky gekocht voor de enorm goede zorgen en de gezelligheid die hij ons heeft geboden en in ruil hiervoor krijgen we een dikke knuffel. Thuis gekomen hebben we een mail in onze mailbox dat hij uitkijkt naar het tegen bezoek voor carp 2011 en wij? Wij willen weer in de auto springen en terug naar Andrew en zijn gekke dierentuin waar aan elk dier een verhaal zit en waar de rust heerlijk is om de normale dagelijkse drukte te ontvluchten.

    Conclusie

    Een nieuw water waar Andrew met veel liefde en aandacht aan gewerkt heeft om hier een mooie rustige plaats van te maken en waar de verzorging geweldig is, Andrew is een geweldige gastheer die werkelijk alles doet om het de gasten naar de zin te maken.
    Wij hebben hier genoten en gaan nog zeker terug.
    De vissen zijn heel mooi en sterk liggen tussen de 3 en 36 pond. Van de 18 vissen kwamen er 2 op een snowman, 3 op maïs op de hair en de rest kwam op de boilie.
    Andrew heeft nog een paar dingetjes te doen voor het echt perfect is, maar dat beseft hijzelf als de beste.
    Voor mij is dit een absolute topper waar je heerlijk je (vis)vakantie kan doorbrengen in een hele mooie natuurlijke rustige omgeving met heel veel dieren om je heen.

  • Weken van te voren werden de voorbereidingen al getroffen niet alleen voor t vissen maar ook voor de 2 kleintjes die meegingen en 29  juli was t dan zover   we zijn s’nachts om 3 uur   vertrokken aan de reis we dachten op 8 uurtjes daar te zijn maar helaas werden dit 10/11 uurtjes we zijn ja vaker moeten stoppen met de kleintjes eenmaal aangekomen in t dorpje zijn we naar t huisadres van andy en fransesca gereden we werden vriendelijk ontvangen en hebben even gebabbeld maar waren veel te nieuwsgierig naar t hoe t water was dus zijn we door gereden naar t water eerlijk gezegd had ik me t ergste voorgesteld dan zou t alleen maar meevallen als t echt zo was maar dit was het tegenovergestelde ik was verbaasd toen we aankwamen maar wat een mooie plek alles was tot in de puntjes verzorgd. We hadden alles mee gesleept vanuit Nederland achteraf waren veel dingen niet nodig geweest want er was wc papier koffie thee boter brood was allemaal al aanwezig douchespullen waren ook daar nu weten we dit dus wel voor volgend jaar .Andy heeft ons alles uitgelegd wat we wel en niet konden en mochten en hoe de caravan werkte en is vertrokken  de dames hebben zich gesetteld in de caravan terwijl de mannen de bivy en de hengels op aan t tuigen waren rodney had als eerste zn hengel in liggen en was eigenlijk nog bezig met de volgende klaar te maken of daar kwam de eerste piep al en ja hoor meteen vis eraan karper van 9 kilo  een net begin zou ik zeggen voor te beginnen tussendoor hebben we even snel een broodje naar binnen gewerkt maar echt kans voor te eten kregen we niet de ene piep naar de andere piep volgde .we hadden ons voorgenomen om alles netjes in een schriftje op te schrijven want we wisten de eerste dag al dat we volgend jaar hier terug zouden komen .de eerste dag de maandag de dag van aankomst dus hebben we in totaal 6 vissen gevangen  een schubje van 4.5 kilo een schub van 9.5 kilo een steur van 7 kilo waar overigens rodney heel trots op was aangezien hij deze nog nooit gevangen had een spiegel van .4.5 kilo nog een schubje van 4.5 kilo en een spiegel van 7 kilo  dit was de vangst op de eerste dag niks om te klagen dus we hadden goede hoop voor de rest van de week

    Dinsdag begon de dag vroeg voor rodney en marcel    tamara en bo lagen nog te slapen met de kinderen binnen in de caravan tot een uur of 9 s’morgens hun stonden dan op deden de kindjes verzorgen en maakten lekker ontbijtje voor ons dag 2 begon ook goed s’morgens hadden we een spiegel van om en om 5 kilo  nog een spiegel van 9.5  de steur liet zich ook weer vangen en nog 4 karpertjes tussen de 4.5kilo en 5 kilo dit viel ons wel op dat veel vissen op dit gewicht zaten al met al hadden we dus weer 7 stuks op de dinsdag  .het weer zat ons ook nog mee wel was er veel wind maar de zon kwam er af en toe lekker bij en was het toch zeer aangenaam deze 7 zijn wel verdeeld over de dinsdag en dinsdag nacht

    Woensdag zijn er in totaal 9 gevangen de steur liet zich snel vangen dus die zat er ook weer aan t gemiddelde zat weer tot 4.5 kilo zwaarder kwamen we niet wel zat er een kleine rijen karper bij deze vond  rodney mooi omdat de schubjes in een rij stonden dus op deze was ie best trots de zwaarste van deze dag was 4.5 kilo maar we vingen vis dus we mochten niet klagen ondertussen deden de vrouwen ook lekker hun ding en tja ik heb m maar een naam truusje gegeven er liep ja namelijk een geit los deze moest tamara iedere keer hebben  dat is dus echt een bedelgeit haha op woensdag kwam fransesca even langs om te vragen hoe alles verliep en ze was toch wel verbaast al over de vangsten tot nu toen we hebben haar wat foto’s laten zien en wat grappig was omdat hun ja in pond tellen en wij in kilo’s werd er iedere keer na de weegschaal gelopen voor aan te wijzen wat we bedoelde andy en tamara konden goed overweg met elkaar de communicatie verliep ook vlot tussen hun want de rest sprak niet zo heel goed engels

    De woensdag op donderdag was t weer wel wat slechter geworden in de nacht en overdag was t zeer bewolkt maar hier maakten we ons niet druk over de donderdag zijn we niet de hele dag op staceys gebleven we zijn  smiddag’s naar laval gereden 21 km verderop even wat gewinkeld en wat gegeten de vrouwen gingen natuurlijk shopppen eenmaal terug gekomen zijn we even gestopt een paar km verder op lag een winkel op 10 minuutjes rijden van staceys al met al toch weer 9 stuks gevangen verdeeld over donderdag en de nacht natuurlijk de zwaarste was 8.5 kilo de rest schommelde tussen de 2.8 en de 5.3 kilo
    De nachten waren overigens niet stil om t uur kwam wel een piep heel vaak was t denk ik de steur die ons aan t beduvelen was

     

    Vrijdag morgen wisten we niet dat dit een top dag zou worden qua vangst zoals ik al eerder zei t weer werd slechter maar dit liet rodney en marcels pret niet bederven op een begeven moment vingen ze niks meer op de rechterkant van t meer alleen de linker kant daar kwamen de piepen en beten vanaf we hebben nog een paar keer misgeslagen en zelfs tamara heeft hier haar eerste vis binnengehaald een van 2 kilo maar was ze toch trots op helemaal zelf haar eerste vis ze had er nog ene aan maar deze was wat zwaarder op een begeven moment had ze m bijna binnen en ineens liep ie weer weg toen had ze dr genoeg van haar armen verzuurde flink heeft ze m aan rodney overgegeven en kwam er ene uit van kleine 8 kilo  weer een goede dag want in totaal zijn er 11 stuks gevangen.

     

    Zaterdag was het weer ook weer minder veel regen snachts en een koude wind stond er voor de kinderen niet zo leuk maar we hebben ons goed geamuseerd we waren ons aan t bedenken wat we andy konden kopen voor te bedanken voor de geweldige week wat we hadden gehad uiteindelijk hebben we m maar een fles whisky gekocht en voor george de kleine van hun was namelijk een maand ouder dan jordan van rodney en tamara die hebben we een pakje gekocht nou ze waren hier heel blij mee ik heb tegen ze gezegd volgend jaar nemen we vanalles uit Nederland mee had vernomen dat fransecsa kaas lekker vond en  frikandellen nou dan nemen we dat mee want wij gaan zeker volgend jaar terug erheen
    Zaterdag waren wel de vangsten wat minder maar hebben de hengels ook niet altijd in t water gelegen we hadden er 3  wederom de steur liet zich zien

    Zondag hebben we veel opgeruimd het was inmiddels weer aan t regenen en we zouden die dag vertrekken ipv maandag pas omdat de mannen dinsdag weer moesten werken dus hebben we alles opgeruimd en andy en franscesca gebeld we hebben afscheid genomen en op het moment dat we wegreden stonden ze met zn 2en ons uit te zwaaien hand in hand op dat moment kreeg tamara t ff zwaar want ze vond t zo’n leuke mensen dat ze eigenlijk niet weg wou  na een rit van 8 a 9 uurtjes waren we terug thuis als ik terug kijk nu kan k alleen maar zeggen dat we een  top visvakantie hebben gehad en we raden t zeer zeker aan iedereen aan om naar stacey place te gaan
    Ook rene en jolanda willen wij bedanken voor t goede advies en we hopen jullie eens in t echt ook te mogen ontmoeten en niet alleen via mail verkeer

    Groetjes Rodney en Tamara

 

 

2 Comments Posted

  1. 1. goede morgen
    wij vragen ons af of u toevallig voor as zaterdag 5 augustus nog plek vrij is
    ik wil met mijn zoon van 15 een weekje of midweek vissen in een huisje of caravan
    en ongeveer 700 kilometer
    of heeft u misschien nog iets anders wat beschikbaar is
    met vriendelijke groeten
    ferry en douglas van Rossum
    tel 0620405737

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*